| ریاضیات ایرانی | |
|
نویسنده : رضا کاظمی
تاریخ ارسال : 20/08/1387 بخش : مطالب جالب ریاضی تعداد بازدید : 369 |
|
- پسر پادشاه مرده است... *** ریاضی دانان یونان باستان پایه گذار علم هندسه اند. آنان به قدری در هندسه ورزیده شده بودند که سطح این علم را تا مراحل عالی هندسه به پیش برده بودند. مهندسان یونان باستان سعی می کردند هر مسئله ریاضی را به کمک روش های هندسی حل کنند و حتی الامکان از دست زدن به عملیات جبری پرهیز می کردند. پیش آمدن مسئله فوق راه را بر بشریت روشن کرد تا برای دست یابی به اهداف خویش از تمامی ابزار و وسایل ممکن استفاده کند. بشر به فکر راه های نوینی در ریاضیات افتاد. ایرانیان در زمینه جبر و مثلثات بسیار کوشا بودند. ابتدا خوارزمی در کتاب ((جبر و مقابله)) به حل انواع معادلات جبری درجه دوم پرداخت و سپس پیشرفت ایرانیان در جبر، کار را به جایی رسانید که خیام با روش های خاص خویش موفق به حل معادلات پیچیده درجه سوم شد. مثلثات را هم بیش از همه کس خواجه نصیر الدین طوسی اعتلا بخشید. وی این علم را ارث رسیده از هندسه یونان باستان می دانست. معادل شده sin در علم هندسه ایرانی لفظ ((جیب)) به معنی گریبان و معادل شده tan لفظ ((ظل)) به معنی سایه (مماس) است. خواجه نصیر الدین cos و cot را به ترتیب ((جیب کامل)) و ((ظل کامل)) نامید. چند قرنی می گذرد و در اوج شکوفایی علمی، حکیمی از ایران باستان مشغول به حل مسئله زیر است: *** بشریت به حکمای مهندس یونانی بسیار وام دار است. اقلیدس، فیثاغورس، ارشمیدس، بطلمیوس و... اجداد ریاضیات جهانی به شمار می روند. حکمای ایرانی نیز علاوه بر نوآوری و نبوغ در علوم جبر و مثلثات در هندسه نیز تبحر یافتند. ابوالوفاء بوزجانی با نبوغی کم نظیر راه حل های ساده و ابتکاری در رسم اشکال هندسی ارائه می دهد. او در ابتدا یادآوری می کند که: بدان که درستی و راستی اعمال به درستی سه چیز است:1- خط کش 2- پرگار و 3- گونیا
ابتدا خط دلخواهی رسم کنید و با مشخص کردن دو نقطه الف و ب پاره خطی به طول 5 جدا نمایید.
وسط پاره خط ((الف ب)) را بیابید و آن را نقطه ((ج)) بنامید. ضمناً از نقطه ب عمودی به اندازه طول ((الف ب)) اخراج کنید و این نقطه را ((د)) نامگذاری کنید. حالا پرگار را روی نقطه ((ج)) گذاشته کمانی به شعاع ((الف ب)) رسم کنید تا نقطه ((ه)) را روی خط مشخص کند:
دهانه پرگار را به اندازه ((الف ه)) باز کنید و به مرکزیت ((الف)) و ((ب)) دو قوس بزنید تا همدیگر را در ((و)) قطع کنند. از ((الف)) و ((ب)) به ((و)) وصل کنید. به یک مثلث رسیده ایم که پایه رسم بسیاری از شکل هاست:
پرگار را به اندازه ((الف ب)) باز کنید و به مرکزیت ((الف)) و ((ب)) دو کمان رسم کنید تا نقاط ((ز)) و ((ح)) پدیدار شوند. پنج نقطه را به هم وصل نمایید:
پنج ضلعی منتظم آماده شده است! |
|




